تهران، بهشت زهرا، قطعه 108

مینا هاشمی که همسرش، از اعدام‌شدگان دهه 60 در قطعه 108 بهشت زهرا دفن شده بود، در  تابستان سال 1367 متوجه گودال‌هایی می‌شود که دور این قطعه کنده بودند. او در هفته‌های بعد از زنی که در دکه‌ای کنار این قطعه زندگی می‌کرد می‌شنود که یک شب عده‌ای مامور به طور مخفیانه جسد‌هایی را در این گودال‌ها ریخته و رویشان را با خاک پوشانده‌اند.

همزمانی این وقایع با اعدام هزاران زندانی سیاسی در زندان‌های استان تهران (اوین و گوهردشت) این فرضیه را که جسدها متعلق به اعدام‌شدگان کشتار 67 بوده باشند تقویت می‌کند.